20 Νοεμβρίου 2017

Κοινοί πολιτισμοί

Το φθινόπωρο από τη φύση του σε πάει σε κάτι πιο εσωτερικό και ίσως κοντά στην τέχνη. Τα φεστιβάλ, οι εκθέσεις και τα event στην πόλη είναι πολλά και οι ευκαιρίες να βρεθείς σε κάτι καλλιτεχνικό αρκετές. Με άλλη αφορμή, βρέθηκα στην έκθεση Κοινοί Ιεροί Τόποι με εικόνες, έργα τέχνης και φωτογραφίες που αφορούν τις αβραμικές θρησκείες. Σου προκαλεί από ενδιαφέρον μέχρι και προβληματισμό.
Ο χώρος που πραγματοποιείται είναι το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Δεν το είχα επισκεφθεί ποτέ (ίσως και γιατί η λέξη μακεδονικό μου φαίνεται να μην κολλάει με έργα μοντέρνας τέχνης). Αν είσαι της άποψης ότι τέχνη είναι μόνο η κλασσική εποχή και η Αναγέννηση τότε σίγουρα δεν είσαι για εδώ. Αν έχεις επισκεφθεί κάτι αντίστοιχο ή έχεις κουραστεί λίγο με τα παραπάνω, τότε σου δίνει μια ωραία οπτική. Με περισσότερα εκθέματα θα λεγα ότι ήταν αντίστοιχο ευρωπαϊκών πόλεων.

Σημείωση: η εικόνα είναι από το σημείο που συναντιόνται οι πολιτισμοί της πόλης: στον τοίχο του βρεφοκομείου Άγιος Στυλιανός, εκεί που συναντιέται η Χαριλάου με την Τούμπα, οι οπαδοί της μιας ομάδας μουτζουρώνουν τα συνθήματα των άλλων και γράφουν τα δικά τους.

25 Οκτωβρίου 2017

Κακή ανατροφή VII

Τα παιδιά σήμερα σίγουρα ανατρέφονται σε ένα καλύτερο και πιο ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον. Τουλάχιστον εν συγκρίσει με τα δικά μας χρόνια που το να φωνάζει ένας γονιός μέσα στο δρόμο στο παιδί του ή και να το δέρνει, δεν ήταν τρομακτικό.
Ανεξάρτητα από την ηρεμία του περιβάλλοντος ανατροφής, και τότε και τώρα οι άνθρωποι μεγαλώνουν τα παιδιά τους με μια βασική διαφοροποίηση: να εννοούν αυτό που λένε ή όχι. Το που ανήκει ο καθένας το διαπιστώνεις σε όλους τους χώρους που κινείσαι. Αυτό που πλέον εύχεσαι είναι να μην σε επηρεάζει η ασυνέπεια των λόγων με τις σκέψεις και τις πράξεις. Πρέπει να συνηθίσεις ότι δε σημαίνει πως επειδή εσύ είσαι ανοιχτός και ειλικρινής, το ίδιο ισχύει για τον απέναντι. Και καταρχήν μέσα από κάποια δείγματα συμπεριφοράς του να καταλαβαίνεις που ανήκει για να μη σε χαλάει μετά.
Και κάτι ακόμα: από τη στιγμή που θα ανατραφείς να λειτουργείς με τον έναν τρόπο ή τον άλλον, πολύ δύσκολα μπορείς να το αλλάξεις όσο μεγαλώνεις. Ακόμα και να το θέλεις.

24 Οκτωβρίου 2017

Κακή ανατροφή VI

Φέτος παρατηρώ έναν χαμό προσλήψεων συμβασιούχων. Τουλάχιστον στο χώρο που δουλεύω. Ο ξερόλας θα πει ότι έρχονται εκλογές. Εγώ απλά θα πω ότι η κατάσταση δε συμμαζεύεται με τίποτα και το λεγόμενο τέρας του δημοσίου μεγαλώνει. Και το λέει ένας δημόσιος που είναι τόσο χαζός γιατί τον χαλάει που βλέπει τόσους αργόσχολους μόνιμους και συμβασιούχους. Που του φαίνεται λογικό να υπάρχει ανάγκη για δουλειά και μετά να προσλαμβάνουν. Κανείς από όσους εισέρχονται στον χώρο δε θα θέλει να ψάξει για κανονική δουλειά αν τυχόν του χρόνου δεν τον καλέσουν. Γιατί τώρα το μόνο που αξίζει να περηφανευτεί είναι ότι απλά κάθεται και τον πληρώνουν.
Φυσικά δεν είναι όλοι έτσι και εξαρτάται με το περιβάλλον του τομέα που βρίσκεσαι. Όπως και να χει όμως, δύσκολα συγκρίνεται με τις κανονικές δουλειές του ιδιωτικού. Και όπως και να χει έχω μια απέχθεια για όταν ακούω τον άλλον να περηφανεύεται που τα ξύνει και ουσιαστικά τον πληρώνουν οι υπόλοιποι.

23 Οκτωβρίου 2017

Κακή ανατροφή V

Έχω μια απέχθεια για τους ανθρώπους που είναι δήθεν και μεγαλωμένοι να είναι υπερόπτες. Αυτοί θα στείλουν και τα παιδιά τους στον καλό παιδικό και τα σχολεία τύπου Ανατόλια. Είναι αυτοί που θα φοροδιαφύγουν σε μεγάλα μεγέθη θεωρώντας ότι η ανωτερότητα τους δε φορολογείται. Αυτοί που θα απορρίψουν κάθε τι δημόσιο και κοινό. Έχουν το δικό τους κώδικα και αντίληψη και μόνο εκνευρισμό θα σου προκαλέσει ο υπεροπτικός τρόπος ανατροφής τους. 

26 Σεπτεμβρίου 2017

Memento mori

Στις συναναστροφές σου συχνά διαπιστώνεις ότι ο συνομιλητής σου πετάει τη μπάλα στην κερκίδα. Δηλαδή απασχολείται με γενικά και καθόλου προσωπικά θέματα ενώ καταφεύγει σε εύκολους ενόχους. Άμα ανοίξεις την τηλεόραση νομίζεις ότι αν φας ένα γιαούρτι είναι συνώνυμο της ηδονής ενώ η μη σωστή επιλογή παπουτσιών είναι πραγματικό πρόβλημα. Στα διάφορα σάιτ ο ψηφιακός κόσμος σε απορροφά.
Και μετά βρίσκεσαι στην πραγματικότητα. Σε αυτά που σε αφορούν και σου συμβαίνουν. Φέτος το θανατικό χτύπησε πολλές φορές. Και αν δε σε φέρνει αυτό μπροστά στην πραγματικότητα τότε η ζωή θα σε προσπεράσει. Ακόμα και αν εσύ νομίζεις ότι την ζεις, ακόμα και αν το αντίθετο της σου φαίνεται κάτι μακρινό.
Όσο μακρινός σου φαίνεται ο θάνατος τόσο μακρινή σου είναι και η ζωή.

2 Σεπτεμβρίου 2017

Φίλμια

Ή του ύψους ή του βάθους. Προσοχή τι θα διαλέξετε από τα παρακάτω.
  • Demolition
    Εκτιμάμε τον Gyllenhaal αλλά παραήταν πατάτα. Καμένοι τύποι στην καμένη αμερικανική πραγματικότητα.
  • Split
    Ακόμη μια πατάτα του Syamalan. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να διασώθηκε αλλά η μαλακία δεν σώζεται.
  • Contratiempo
    Στα χνάρια του πολυ καλού El Cuerpo, σε κρατάει ως το τέλος και σου χαρίζει και μια ανατριχίλα. Τι άλλο να θέλεις από ένα ψυχολογικό θρίλερ;
  • I, Daniel Blake
    Στην (προηγμένη) Αγγλία ένας άνθρωπος σαν και μας. Με το που θα εμφανίσει αδυναμία το σύστημα θα τον καταπιεί. Τρομερή.
  • Perfetti Sconosciuti
    Μεσήλικα ζευγάρια, άνθρωποι που γνωρίζονται πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει κανέναν.
  • La pazza gioia
    Σε ένα ιταλικό ψυχιατρείο δύο διαφορετικές περιπτώσεις θα βρούνε τα κοινά σημεία τους και θα "αποδράσουν". Φοβερή η πρωταγωνίστρια
  • Forushande
    Ιρανικό σινεμά στα γνωστά του στάνταρ. 
  • Nocturnal Animals
    Πολύ καλό. Ένα ψυχολογικό θρίλερ σε τρεις διαστάσεις που σε έχει.
  • Chevalier
    Άκουσα καλά λόγια αλλά ήταν πραγματικά μαλακία. Από αυτές που προσφέρονται για να τη σχολιάσεις σε παρέα. Ίσως σε καμιά βορειοευρωπαϊκή κοινωνία να έχει αντίκρισμα αυτό το είδος των συμπεριφορών και των ανθρώπων. Αλλιώς η σκηνοθέτις πολύ το μαύρο.
  • Run Lola Run
    Ταινία των 90s που σε κρατάει σε εγρήγορση και σε γυρνάει στα 90s.
  • The Light Between Oceans
    Μια ταινία που ξεπερνούσε τα κλισέ και όσο κυλούσε σε διάρκεια σε κατρακυλούσε. Τα ηθικά διλήμματα σε έβαζαν και σένα στη θέση των πρωταγωνιστών.

21 Αυγούστου 2017

Κως - Κάλυμνος - Νίσυρος

Όταν έπεσε η ιδέα για τα νησιά σε αυτή την πλευρά του Αιγαίου, έγινε αποδεκτή με συνοπτικές διαδικασίες. Με μεταφορικό σε κάθε μέρος και διαφορετικά καταλύματα, μέσα σε 8 μέρες θα τα ξεζουμίζαμε.
Η Κως είναι κοσμοπολίτικη. Με τουρίστες πολλούς και από πολλά μέρη. Με επιλογές από άκρως τουριστικά χωριά και μαγαζιά μέχρι καφέ σε εγκαταλελειμμένα χωριά. Με παραλίες για όλα τα γούστα. Με μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος διάσπαρτα στο νησί και ξεκινώντας από την καρδιά της πόλης. Δε γίνεται να σε αφήσει ανικανοποίητο.
Η Κάλυμνος είναι ένας βράχος. Είτε θα τον αγαπήσεις είτε θα σε χαλάσει. Οι απομακρυσμένες παραλίες στα βόρεια είναι που σε αποζημιώνουν, η "γεμάτη" Πόθια, τα εξαντλητικά κάστρα και φυσικά τα σφουγγάρια! Δε μας έφτανε η Κάλυμνος και πεταχτήκαμε στη γειτονική Τέλενδο για λίγο περπάτημα και πολύ καλοπέραση.
Μικρή κι αξιαγάπητη η Νίσυρος. Παραλίες δεν έχει αλλά οι οικισμοί της είναι κουκλίστικοι. Αξίζει να χαθείς μέσα τους. Γύρω γύρω όλοι στη μέση το ηφαίστειο. Όταν μπεις μέσα στον κρατήρα του καταλαβαίνεις ότι ζει και ασθμαίνει.

Σημαντικά

  • Φαγητό και άγιος ο θεός. Φάγαμε όσα ψαρικά μπορέσαμε στην Κάλυμνο και ακόμα τα λιγουρεύομαι. Τυρί κρασάτο και πιτάκια στη Νίσυρο. Ανατολίτικες γεύσεις στην Κω.
  • Νυχτερινή διασκέδαση από χαλαρή στην Νίσυρο μέχρι αγγλοθορυβώδη στην Κω. Παντού όμως μπορούσες να βρεις αυτό που σ' άρεσε.
  • Μου έκανε εντύπωση που συναντήσαμε αρκετούς ομογενείς. Λες και ήταν βγαλμένοι από ελληνικές σειρές του 90, ερχόταν στον τόπο τους με τα σπαστά ελληνικά τους.
  • Με ρωτάνε ποιο μ' άρεσε από τα τρία. Ανάλογα τι θεωρείς σημαντικό σε ένα νησί. Για μένα το ιδανικό είναι να τα συνδυάσεις και έτσι θα πάρεις το απόλυτο. 
  • Καστρονήσια.