2 Σεπτεμβρίου 2017

Φίλμια

Ή του ύψους ή του βάθους. Προσοχή τι θα διαλέξετε από τα παρακάτω.
  • Demolition
    Εκτιμάμε τον Gyllenhaal αλλά παραήταν πατάτα. Καμένοι τύποι στην καμένη αμερικανική πραγματικότητα.
  • Split
    Ακόμη μια πατάτα του Syamalan. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να διασώθηκε αλλά η μαλακία δεν σώζεται.
  • Contratiempo
    Στα χνάρια του πολυ καλού El Cuerpo, σε κρατάει ως το τέλος και σου χαρίζει και μια ανατριχίλα. Τι άλλο να θέλεις από ένα ψυχολογικό θρίλερ;
  • I, Daniel Blake
    Στην (προηγμένη) Αγγλία ένας άνθρωπος σαν και μας. Με το που θα εμφανίσει αδυναμία το σύστημα θα τον καταπιεί. Τρομερή.
  • Perfetti Sconosciuti
    Μεσήλικα ζευγάρια, άνθρωποι που γνωρίζονται πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει κανέναν.
  • La pazza gioia
    Σε ένα ιταλικό ψυχιατρείο δύο διαφορετικές περιπτώσεις θα βρούνε τα κοινά σημεία τους και θα "αποδράσουν". Φοβερή η πρωταγωνίστρια
  • Forushande
    Ιρανικό σινεμά στα γνωστά του στάνταρ. 
  • Nocturnal Animals
    Πολύ καλό. Ένα ψυχολογικό θρίλερ σε τρεις διαστάσεις που σε έχει.
  • Chevalier
    Άκουσα καλά λόγια αλλά ήταν πραγματικά μαλακία. Από αυτές που προσφέρονται για να τη σχολιάσεις σε παρέα. Ίσως σε καμιά βορειοευρωπαϊκή κοινωνία να έχει αντίκρισμα αυτό το είδος των συμπεριφορών και των ανθρώπων. Αλλιώς η σκηνοθέτις πολύ το μαύρο.
  • Run Lola Run
    Ταινία των 90s που σε κρατάει σε εγρήγορση και σε γυρνάει στα 90s.
  • The Light Between Oceans
    Μια ταινία που ξεπερνούσε τα κλισέ και όσο κυλούσε σε διάρκεια σε κατρακυλούσε. Τα ηθικά διλήμματα σε έβαζαν και σένα στη θέση των πρωταγωνιστών.

21 Αυγούστου 2017

Κως - Κάλυμνος - Νίσυρος

Όταν έπεσε η ιδέα για τα νησιά σε αυτή την πλευρά του Αιγαίου, έγινε αποδεκτή με συνοπτικές διαδικασίες. Με μεταφορικό σε κάθε μέρος και διαφορετικά καταλύματα, μέσα σε 8 μέρες θα τα ξεζουμίζαμε.
Η Κως είναι κοσμοπολίτικη. Με τουρίστες πολλούς και από πολλά μέρη. Με επιλογές από άκρως τουριστικά χωριά και μαγαζιά μέχρι καφέ σε εγκαταλελειμμένα χωριά. Με παραλίες για όλα τα γούστα. Με μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος διάσπαρτα στο νησί και ξεκινώντας από την καρδιά της πόλης. Δε γίνεται να σε αφήσει ανικανοποίητο.
Η Κάλυμνος είναι ένας βράχος. Είτε θα τον αγαπήσεις είτε θα σε χαλάσει. Οι απομακρυσμένες παραλίες στα βόρεια είναι που σε αποζημιώνουν, η "γεμάτη" Πόθια, τα εξαντλητικά κάστρα και φυσικά τα σφουγγάρια! Δε μας έφτανε η Κάλυμνος και πεταχτήκαμε στη γειτονική Τέλενδο για λίγο περπάτημα και πολύ καλοπέραση.
Μικρή κι αξιαγάπητη η Νίσυρος. Παραλίες δεν έχει αλλά οι οικισμοί της είναι κουκλίστικοι. Αξίζει να χαθείς μέσα τους. Γύρω γύρω όλοι στη μέση το ηφαίστειο. Όταν μπεις μέσα στον κρατήρα του καταλαβαίνεις ότι ζει και ασθμαίνει.

Σημαντικά

  • Φαγητό και άγιος ο θεός. Φάγαμε όσα ψαρικά μπορέσαμε στην Κάλυμνο και ακόμα τα λιγουρεύομαι. Τυρί κρασάτο και πιτάκια στη Νίσυρο. Ανατολίτικες γεύσεις στην Κω.
  • Νυχτερινή διασκέδαση από χαλαρή στην Νίσυρο μέχρι αγγλοθορυβώδη στην Κω. Παντού όμως μπορούσες να βρεις αυτό που σ' άρεσε.
  • Μου έκανε εντύπωση που συναντήσαμε αρκετούς ομογενείς. Λες και ήταν βγαλμένοι από ελληνικές σειρές του 90, ερχόταν στον τόπο τους με τα σπαστά ελληνικά τους.
  • Με ρωτάνε ποιο μ' άρεσε από τα τρία. Ανάλογα τι θεωρείς σημαντικό σε ένα νησί. Για μένα το ιδανικό είναι να τα συνδυάσεις και έτσι θα πάρεις το απόλυτο. 
  • Καστρονήσια. 

31 Ιουλίου 2017

Η κοροϊδία της εικόνας

Το ρητό λέει μία εικόνα χίλιες λέξεις. Σήμερα κανείς δεν θα καθίσει να διαβάσει ένα άρθρο χιλίων λέξεων, καθώς περιηγείται στο ίντερνετ. Στην εικόνα θα ρίξει μια ματιά.
Έτσι η σημασία της εικόνας γίνεται όλο και σημαντικότερη. Αυτό που προσπαθούσε να σε προκαταβάλει και οδηγήσει κάπου ένα κείμενο τώρα γίνεται μέσα από την εικόνα. Στο Facebook συναντάμε ερασιτεχνικές από γνωστούς. Συναντάμε και εικόνες σε άρθρα. Αν έχει ενδιαφέρουσα και όχι ερασιτεχνική θα το κλικάρουμε.
Μερικές φώτο κάνουν κρα ότι είναι επεξεργασμένες. Χαρακτηριστικό τα κόκκινα, κίτρινα, και μπλε σπιτάκια που καθρεφτίζονται στο λιμάνι ενός νησιού. Πιο κοινό οι εκτυφλωτικές και αψεγάδιαστες γκόμενες για να κάνεις κλικ στο άρθρο. Στην πραγματικότητα ούτε τα σπιτάκια είναι φανταχτερά ούτε τα νερά του λιμανιού είναι καθρέφτης. Ούτε οι κοπέλες είναι τέλειες αλλά η λήψη και η επεξεργασία τις κάνει έτσι. Χαρακτηριστικό αυτό το άρθρο.

19 Ιουλίου 2017

Επιστημονική έρευνα

Αυτό το ποστ το είχα από το 2013. Αλλά ποτέ δεν το ολοκλήρωσα. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν μια έρευνα που λέει ότι το Survivor βοήθησε την σεξουαλική ζωή των τηλεθεατών. Την έκανε το Ανδρολογικό Ινστιτούτο και έτσι πήγα να τη διαβάσω. Αλλά οι αναφορές της είναι επιπέδου τρολ. Κάθε λίγο και λιγάκι διαβάζουμε επιστημονικές έρευνες από πανεπιστήμια που συνδέουν τον ύπνο με την ευτυχία, το ύψος και  με την προσωπική περιουσία, το χρώμα του αυτοκινήτου σου με την προσωπικότητα και ότι βλακεία μπορείς να φανταστείς. Είναι καλές για να τις διακωμωδούν στο Πρωινό Φρικάσε αλλά μέχρι εκεί. Η έννοια του ερευνητή ξεφτιλίστηκε κι αυτή.
Έτσι γίνομαι και γω ερευνητής. Είχα σκεφτεί να εκμαιεύσω από τους φίλους και γνωστούς τον αγαπημένο ήρωα κόμικ και πως αυτό συνδέεται με την προσωπικότητα του. Αλλά είχα πετύχει ένα βιντεάκι πριν μήνες που έκαναν κάτι αντίστοιχο και έτσι εγκατέλειψα την καριέρα μου στην έρευνα. Με καλύπτουν οι καθημερινές βλακείες.

ΥΓ Για να μη πάνε χαμένα, κάποια από τα στοιχεία που θυμάμαι ήταν τα εξής:
Β.: Γκαστόνε, Σκρουτζ
Τ.: Χιού, Λιούι, Ντιούι
Ν.: Φάντομ Ντακ (λόγω γκάτζετ)
Σ.: Ντόναλντ Ντακ

18 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινός ρατσισμός

Δε μπορώ και δε γίνεται να εξαντλήσω το θέμα του ρατσισμού σε ένα post λίγων λέξεων. Πάμε λοιπόν σε μια απλή προσέγγιση.
Ως μικρά παιδιά στο περιβάλλον του σχολείου βιώναμε τον ρατσισμό. Όχι τον φυλετικό (γιατί δεν είχαμε συμμαθητές από άλλες χώρες) αλλά για το αν ένα παιδί είναι χοντρό, με σπυριά, με μεγάλα αυτιά. Σίγουρα έπαιζε ρόλο ότι τότε δεν ήταν τόσο κακό να κοροϊδέψει ο ένας τον άλλον για κάτι τέτοιο ενώ σίγουρα σε αυτή τη νοητική ανωριμότητα είναι αναμενόμενες τέτοιες συμπεριφορές. Οτιδήποτε είναι πέρα από το μέσο όρο και το μέτρο/μέτριο μπορεί να στοχοποιηθεί.
Κατά βάση τέτοιες συμπεριφορές δικαιολογούνται λόγω ηλικίας. Όπως δικαιολογούμε αντίστοιχες συμπεριφορές στην ηλικία μας στη φάση του χιούμορ. Έτσι θέλω να πιστεύω ότι ισχύει για τις αναφορές που κάνω και ακούω από φίλους για όλους αυτούς τους Βαλκάνιους τουρίστες που κατακλύζουν τη Βόρεια Ελλάδα. Λέγε λέγε όμως, παγιώνεται ένα στερεότυπο τζαμπατζή, ενοχλητικού, απαίδευτου τουρίστα. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά αλλά εμείς δε μπορούμε να αλλάξουμε τους δικούς μας (αγενείς, καταπατητές κλπ) θα αλλάξουμε τους ξένους;
Όταν ακούς απαξιωτικές απόψεις από αγνώστους και ανθρώπους που δεν έχει βαρύτητα η γνώμη τους για σένα, δεν τρέχει και τίποτα. Αλλά όταν αυτές είναι από κοντινούς σου και διαπιστώνεις ότι ξεφεύγουν σε πιο σοβαρά ζητήματα, τότε υπάρχει θέμα. Για την ώρα ακολουθώ την προσφιλή μου τακτική του χιούμορ και του τρολαρίσματος. Αλλά κάποια στιγμή ίσως τα πράγματα πρέπει να μπουν στη θέση τους. Όχι για να κάνω τον άλλον αν αποδεχθεί τις απόψεις μου αλλά να τις σέβεται και να ψαχτεί λίγο με τις δικές του.

16 Ιουνίου 2017

Ευ φαγωνίζεσθαι

Πριν κανά δυο μέρες ήταν η επέτειος για την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 87. Πέρασαν 30 χρόνια και η αίσθηση είναι ότι δεν άλλαξε κάτι στη ζωή μας. Όσο και να είμαστε αυτάρκεις, με σπίτι, αμάξι, οικογένεια ο καθένας, όταν φτάνει στα αθλήματα η αντίδραση είναι σχεδόν η ίδια. Παιδικότητα, αθωότητα, βλακεία; Πες το όπως θες.
Οι απαιτήσεις για τις ομάδες που υποστηρίζουμε είναι να κατακτούν τίτλους. Για να λειτουργήσουν χρειάζονται πολλά λεφτά. Και αυτοί που τους περισσεύουν και λειτουργούν με τον τρόπο του ελληνικού "αθλητισμού", δεν είναι άνθρωποι που πάνε με το σταυρό στο χέρι. Χωμένοι μες την παρανομία και τη λαμογιά. Σήμερα άκουσα για τον ιδιοκτήτη του μπασκετικού Άρη που τον ψάχνει η Interpol. Πριν καιρό είχαμε το Noor 1, το πλοίο με ναρκωτικά που το σχετίζανε με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού. Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ ο Μελισσανίδης δεν είναι από τους ανθρώπους που θα θελες για γείτονες. Ο Σαββίδης του ΠΑΟΚ πριν χρόνια είχε καταγγελίες για πεσίματα στον πρώην προπονητή γιατί ζητούσε τα λεφτά του. Και αυτά είναι κορυφές του παγόβουνου.
Αφού αποδεχόμαστε αυτούς να ορίζουν τις ομάδες μας, τότε πάμε στην βλακεία. Γιατί το 87 ήμασταν παιδάκια αλλά όποιος ασχολείται σήμερα είναι ενσυνείδητα βλάκας.

1 Ιουνίου 2017

L ACTA

Σχεδόν όλοι στο άκουσμα της λέξης πανεπιστήμιο, σκέφτονται την επιστήμη, τη γνώση, τη διακίνηση ιδεών. Και καλά κάνουν. Αλλά όταν αυτό βρίσκει εφαρμογή τότε τα πράγματα αλλοιώνονται.
Ως φοιτητές καταλάβαμε τι γίνεται με τους καθηγητές. Η οικογενειοκρατία και η κλίκες τους δεν άφηναν περιθώρια σε κάτι άλλο. Κάθε παπαριά την εκδίδανε για να βγάλουν παραδάκι, είχαν στρατό από διδακτορικούς για τα θελήματα. Και σίγουρα πόσες άλλες μεγάλες μπάζες που δεν φαινόταν με την πρώτη.
Ο χώρος του ΑΠΘ προσφερόταν για συναυλίες και εκδηλώσεις. Αλλά και με πρόφαση το άσυλο το έγκλημα παραμόνευε. Τα τελευταία χρόνια έχουν βγει δεκάδες περιπτώσεις ενώ οι μικρές περνάνε στο έτσι. Ποιος περνάει το βράδυ από μέσα πλέον; Τελευταίο κρούσμα το πτώμα μιας τοξικομανούς μέσα στην πολυτεχνική.
Και μια τρίτη έκφανση (από τις πολλές) είναι οι πανεπιστημιακές επιχειρήσεις τύπου ACTA. Είχα την εμπειρία - ατυχία να συνεργαστώ μαζί τους. Ακόμα μου χρωστάνε λεφτά, ακόμα έννοιες όπως εκπαίδευση ενηλίκων-επαγγελματισμός τους είναι άγνωστες.

26 Μαΐου 2017

Κοιτάμε μπροστά

Είναι περιπτώσεις που το γεγονός ότι κοιτάμε μόνο μπροστά και το τι έπεται, είναι μάλλον αρνητικό. Γιατί δεν έχουμε πλήρη αντίληψη και δε δίνουμε την σωστή προσοχή στα προηγούμενα. Πολύ χαρακτηριστική περίπτωση η σχέση με τους γονείς. Θεωρούμε δεδομένο ότι υπάρχουν και κουραστικό που ασχολούνται μαζί μας. Όταν έρθει η ώρα και περάσουμε στη θέση τους, μας είναι απόλυτα φυσιολογικό και ξεχωριστό αυτό το γεγονός.
Ακόμα μία περίπτωση είναι το θέμα της ηλικίας. Ενώ πιστεύουμε ότι άνετα μπορούμε να κάνουμε παρέα και να είμαστε μαζί με άτομα 10 χρόνια μικρότερα μας, δυσκολευόμαστε να κάνουμε το ίδιο με 10 χρόνια μεγαλύτερους μας. Ακόμα και 3 χρόνια να είναι μεγαλύτερος ο άλλος σα να μας φαίνεται ότι ανήκει σε άλλη γενιά. Ίσως να μην ισχύουν ακριβώς και σε όλες τις περιπτώσεις αλλά η θεώρηση των πραγμάτων και η αρχή των πάντων γίνεται σύμφωνα με το πότε γεννηθήκαμε εμείς. Εγωκεντρικό μεν, πραγματικό δε.


10 Μαΐου 2017

Ομιλείτε ελληνικά

Θυμάμαι από τα μαθητικά μου χρόνια που διαπίστωνα ότι κάποιες λέξεις τις χρησιμοποιούσα ελαφρώς διαφορετικά από την πραγματική τους σημασία. Κι αυτό γιατί με το που την πρωτοάκουγα, καταλάβαινα το νόημα της από τα συμφραζόμενα και δεν αναζητούσα τη σημασία της στο λεξικό.  Υποθέτω κάπως έτσι αλλοιώθηκε γενικά και η σημασία των λέξεων στο βάθος του χρόνου.
Από αυτό κύλησαν πολλά χρόνια και φτάνουμε στη σημερινή διαπίστωση ότι τα ελληνικά που ακούμε δεν βγάζουν νόημα. Συγκεκριμένα όταν ακούς κάποιον να πάει να εκφράσει μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση, αν προσέξεις θα διαπιστώσεις ότι δε βγάζει κάποιο νόημα. Και συνήθως ακυρώνει αυτό που λέει. Δεν το κάνει επειδή είναι πολιτικός και θέλει να μπερδέψει τον ακροατή, ούτε επειδή είναι δικηγόρος και μιλάει νομικίστικα. Είναι επειδή δεν έμαθε σωστά ελληνικά στο σχολείο και χρησιμοποιεί έτοιμες-προκάτ εκφράσεις που δεν στέκουν συντακτικά. Παρόλαυτα οι υπόλοιποι καταλαβαίνουμε τι λέει γιατί αναγνωρίζουμε τις εκφράσεις και με το που τις ακούμε αντιλαμβανόμαστε τι θέλει να πει. Όπως με την εικόνα του post ένα πράγμα.

19 Απριλίου 2017

Roadtrip στη Βουλγαρία

Λόγω εύκολης πρόσβασης και μικρής πολυπλοκότητας, το κανονίσαμε 3-4 μέρες πριν ξεκινήσουμε. Παρέα 4 ατόμων, φορτώσαμε στο αμάξι τα μπογαλάκια και φύγαμε.
Πρώτη στάση μετά τα σύνορα στο Μελένικο. Όμορφο, γραφικό χωριουδάκι μέσα στη φύση που σου δίνει μια πρόγευση τι είναι η Βουλγαρία. Αξίζει και για μια ημερήσια από τη Θεσσαλονίκη.
Σόφια η υποτιμημένη. Μεγάλες ανοιχτωσιές, πολύ πράσινο, ωραία κτίρια. Εδώ θα περιηγηθείς πολύ στις εκκλησίες τους και καθώς βρισκόμασταν εκεί Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή, ήταν ιδανική φάση. Όπως και στο Βελιγράδι δεν έχει πολλά μουσεία να επισκεφθείς (πλην του Ιστορίας) και έτσι γυμνάζεις τα ποδαράκια σου από το περπάτημα.
Φιλιππούπολη.  Μακάρι να ήταν πιο κοντά μας γιατί μιλάμε για μια από τις ομορφότερες πόλεις στη περιοχή. Τόσο η παλιά πόλη με τα πετρόστρωτα δρομάκια και τα πανέμορφα αρχοντικά όσο και η νεότερη με τον πεζόδρομο της και τις όμορφες επιλογές για καφέ. Ακόμα και το ποτάμι (ο Έβρος) κάτι δίνει.
Και μετά κατηφορίσαμε προς τη Ροδόπη. Εκεί δε σε κερδίζουν τόσο οι πόλεις και τα χωριά όσο η πυκνή ορεινή βλάστηση, τα ποτάμια και πως δένουν όλα αυτά. Στον πηγαιμό συναντάς απομεινάρια από φρούρια και ζωντανά μοναστήρια. Και από τη δική μας πλευρά, στα πομακοχώρια το τοπίο συνεχίζει ενώ προστίθεται και αυτή η αμηχανία για τα αλλιώτικα μέρη.

ΥΓ. Ελάχιστο κόστος σε σχέση με αντίστοιχες μέρες σε Ελλάδα τόσο για φαί, βενζίνη όσο για διαμονή.
ΤΓ 2. Καμιά σχέση η σεμνότητα των ανθρώπων, για παράδειγμα στην Ανάσταση.
ΥΓ 3. Δεν είναι ταξίδι ζωής αλλά αν δεν το κάνεις χάνεις πολλά.
ΥΓ 4. Ωραία φάση το roadtrip. Άντε την επόμενη φορά πιο μακριά και να μην οδηγεί μόνο ο γράφοντας...


10 Απριλίου 2017

Shinny happy people

Όταν κυκλοφορείς στο κέντρο της πόλης, ειδικά ηλιόλουστες μέρες, βλέπεις να σφύζει από ζωή, από ευημερία και ομορφιά. Σα να είσαι σε ένα πανηγύρι χωρίς προβλήματα και αβεβαιότητα. Από τη στιγμή που βρίσκεσαι εκεί, κάθε άλλη συμπεριφορά είναι παράταιρη και γκρινιάρικη. Ας κουβαλάμε αυτά τα χαμόγελα και ας θαμπωνόμαστε από τον εκτυφλωτικό ήλιο.

19 Μαρτίου 2017

This is footlball

Το να γράψω για το χάλι του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι πρώτον μίζερο και δεύτερον αναντίστοιχο με την ύπαρξη των δεκάδων αθλητικών ραδιοφώνων, εφημερίδων και σάιτ. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι στην Ελλάδα παίζουν το ίδιο άθλημα με άλλες χώρες. Και φυσικά δεν είναι όλες οι χώρες αθλητικές και σωστές και μεις χάλια.
Μεσημέρι Κυριακής και έχει στην κρατική Καλλονή - Άρης. Λόγω Άρη κάθομαι και το βλέπω. Αναγκαστικά παράλληλα χαζεύω στο κινητό κλπ κλπ. Φτάνει το τελευταίο δεκάλεπτο και πιστεύω ότι και οι 100 τύποι που πήγαν στη μια κερκίδα του γηπέδου, χόρτασαν από θέατρο, ανυπαρξία φάσεων-ρυθμού και ψευτοτσαμπουκάδων.
Απόγευμα Κυριακής και βρίσκομαι στον σύνδεσμο της Λίβερπουλ για το ματς με την Μάντσεστερ Σίτυ. Τέτοιες περιπτώσεις καταλαβαίνεις γιατί σ' άρεσε το ποδόσφαιρο. Όχι για τα πολλά γκολ και τις επικές προκρίσεις αλλά για τον καταιγιστικό, αθλητικό ρυθμό. Που δεν βρήκες χρόνο να κοιτάξεις ούτε τι ώρα είναι. 

17 Μαρτίου 2017

Καφέ γενιά

Δεν είμαστε μικροί αν και υπάρχει μια συνέχεια στη συμπεριφορά μας από τότε που ήμασταν μικροί. Ίσως δεν ωριμάσαμε τόσο. Τότε ήταν επίτευγμα να βγούμε για καφέ και εκείνος ο σκούρος, πικρός φραπές που έπιναν ξεχώριζε τους μικρούς από τους "φτασμένους".
Χιλιάδες καφέδες μετά και πολλά χρόνια αργότερα, ο καφές έχει γίνει σαν το νερό. Έχει πάψει να είναι σημαντικός σημασιολογικά ενώ από την άλλη πολλές φορές έχει υποκαταστήσει την έννοια της επικοινωνίας. Η συνάντηση με φίλους νοείται μόνο αν πας για καφέ ενώ και η αξία των λεγομένων έχει τη "βαρύτητα του". Μάλλον πρέπει να τον αφήσουμε λίγο στην άκρη...

13 Φεβρουαρίου 2017

Sabbath riff

Κάπου διάβασα ότι η 13 Φλεβάρη είναι η Παγκόσμια Μέρα heavy metal. Δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια Παγκόσμια Μέρα αλλά αν υπήρχε έπρεπε να ήταν στις 13 Φλεβάρη. Αν ρωτήσεις γιατί, σταμάτα να διαβάζεις και μπες στο popjustice.com ή το thisisrnb.com :@
47 χρόνια πριν ξεκίνησε να χτυπάει το ρολόι αυτής της μουσικής. Και πριν λίγες μέρες η μπάντα που το έβαλε μπροστά σταμάτησε την καριέρα της. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε γιατί αποτελείται από ανθρώπους και η ανθρώπινη φύση φθίνει. Αλλά ο ήχος και τα riff θα μείνουν για πάντα. Ακόμα και σε αυτούς που δεν θα το γνωρίζουν, η μουσική κατεύθυνση που ορίστηκε από τους Black Sabbath, θα υπάρχει σε όποιον σκληραίνει τον ήχο του. Σε όποιου το αυτί δεν χάνεται στο θόρυβο αλλά παίρνει τη μελωδία και την πηγαίνει σε άλλα επίπεδα δυναμικής.

ΥΓ Ο Iommi είναι ο αιώνιος riffmaster. Άλλοι έγιναν διάσημοι χάρις σε άλλες ικανότητες αλλά οι εμπνεύσεις του, που αποτυπώθηκαν στα τραγούδια των Sabbath είναι και η ουσία και το νόημα της μουσικής. Αυτό που ξεχωρίζει τη μουσική από τον απλό ρυθμό και την ατμόσφαιρα.
ΥΓ 2. Εμείς riff δεν βγάζουμε παρά (εφήμερες) ατάκες.

11 Ιανουαρίου 2017

Χιονάει

Εδώ και χρόνια γκρινιάζαμε που δεν έκανε δυνατούς χειμώνες στη Θεσσαλονίκη. Που παντού χιόνιζε εκτός από εδώ. Πλέον το βουλώσαμε.
Είτε λόγω ασθενειών είτε λόγω τριτοκοσμικού κράτους δεν το χαρήκαμε τόσο. Ίσως επειδή εδώ και πολύ καιρό οι πολικές θερμοκρασίες μας δυσκολεύουν. Ίσως επειδή δεν είμαστε παιδιά να βγούμε απλά έξω και να παίξουμε χιονοπόλεμο.

10 Ιανουαρίου 2017

Φωτοσοπόστ

 
Αγαπημένη κατηγορία που επανέρχεται όταν έχει κάτι να πει.
  1. Το αυτοκίνητο στο κέντρο ΑΠΛΑ έχει παρκάρει στη διασταύρωση των δύο δρόμων.
  2. Η κυρία στο μηχανάκι με το εντυπωσιακό μαλλί, ροζ τσαντάκι, εφαρμοστό κίτρινο μπλουζάκι και κολλάν μας αποσπά την προσοχή από τον ΟΑΣΘ και τα προβλήματά του.
  3. Μία από τις ινκόγκνιτο εμφανίσεις του Κώστα Καραμανλή, αυτή τη φορά σε θεατρική παράσταση στην πόλη μας.
  4. Οι εκπτώσεις ξεκίνησαν και είναι πραγματικές.

2 Ιανουαρίου 2017

(Then we take) Berlin


Όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις διακοπών σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, έτσι και δω δώσαμε βάρος στο να δούμε τις ομορφιές του Βερολίνου. Έλα όμως που φημίζεται για τη νυχτερινή του ζωή. Δεν καταφέραμε πολλά λόγο κούρασης αλλά σε σχέση με τις άλλες φορές κάτι κάναμε.
Ένα θέμα είναι ότι δεν έχει κάποιο κέντρο να το περπατήσεις. Και ακόμα ότι οι αποστάσεις είναι τεράστιες. Έτσι θέλει να είσαι "επαγγελματίας" για να μη μείνεις πίσω και χάσεις αυτά που θες να δεις. Πάμε στα επιμέρους.

Πολιτισμός - Ιστορία
  • Εκατοντάδες μουσεία και με την αντίστοιχη κάρτα πρέπει σίγουρα να πας στης Περγάμου (και στο Neues): πύλης της Αστάρτης, πύλη της Μιλήτου, πολιτισμοί της Μέσης Ανατολής. Το μάτι εντυπωσιάζεται. Το μυαλό αντιλαμβάνεται πόσα βασίλεια ανέβηκαν και κατέβηκαν μέσα σε χιλιάδες χρόνια.
  • Αν είσαι της τέχνης εδώ είσαι. Ξεκινάς με τα βασικά της Αναγέννησης (εγώ πάντως στον Ιερώνυμο Μπος κόλλησα) και μετά πας στη σύγχρονη τέχνη και στις γκαλερί που είναι διάσπαρτες.
  • Το Τείχος. Η θλιβερή ιστορία που έφτασε ως τις μέρες μας. Και συ μέσα από το Μουσείο Γερμανικής Ιστορίας, το East Side Gallery και το Charlie Checkpoint να προσπαθείς να αντιληφθείς πως λειτουργούσε το πράγμα.
  • Βλέποντας τα εκθέματα και τα μνημεία για τις θηριωδίες των Ναζί αντιλαμβάνεσαι πόσο τα έχουν βρει με τον εαυτό τους. Ανατριχίλα.

Ζωάρα
  • Χριστούγεννα χωρίς τις αντίστοιχες αγορές με ένα gluhwein στο χέρι και ένα apfel στο άλλο δε γίνεται!
  • Από φαί έχει τα γερμανικά wurst αλλά τα βιετναμέζικα, τα τάι και τα τούρκικα είναι must.
  • Αν είσαι στη βερολινέζικη club φάση θα στηθείς στις ουρές φαντάζομαι. Αν είσαι για kneipfen στο Kreuzberg. Hipster στο Neukolln. Gay στο Schoneberg. Θες να βγεις για ένα ποτό; Σε κάθε γειτονιά.
  • Οι Βερολινέζοι κάνουν ζωάρα. Σε κάθε δρόμο είχε εστιατόριο, μπαράκι κλπ. Τα εμπορικά μαγαζιά άνοιγαν 10-11 και έκλειναν στις 8. 

Παρατηρήσεις
  • Συγκοινωνίες σούπερ. Τιμές ακριβές στο φαγητό, νερό, μετακινήσεις, σουβενίρ, μουσεία. Μια χαρά στα ποτά και στα σούπερ μάρκετ.
  • Από κρύο μια χαρά ήταν. Πάει κι αυτό το παραμύθι.
  • Γενικά πολύ η κατασκευή/ανοικοδόμηση και τα καινούργια κτίρια
  • Ειδικά πολύ το πυροτέχνημα και το ντάμπα-ντούμπα την Πρωτοχρονιά. 

ΥΓ Πέρα από όλα τα άλλα, αυτό που μου αφήνει προσωπικά ένα ταξίδι στο εξωτερικό είναι ότι (έστω και προσωρινά) σε κάνει να αλλάζεις λίγο το πως βλέπεις τα πράγματα. Αποστασιοποιείσαι από τη ρουτίνα, καθαρίζεις τη σκέψη σου, αναζωογονείσαι. Μόνο γι αυτά αξίζει να πας ακόμα και σε μέρη που ίσως δεν έχουν κάτι φοβερό και τρομερό.
ΥΓ 2 Διαμονή μόνο σε σπίτια πλέον: τα παιδιά που νοίκιαζαν το δωμάτιο ήταν τόσο καλά λες και ήταν συγγενείς μας.